انگیزه ی عید
اعیاد هر جامعه نشان از شرایط خوب آن از ابعاد مختلف سیاسی اجتماعی و
فرهنگی دارد.تا جامعه ای از ثبات سیاسی برخوردار نباشد، مردم آن حوصله ی
جشن نخواهند داشت.تا جامعه ای از رونق و شکوفایی اقتصادی بهره مند نباشد،
مردم آن توانایی برگزاری عید نخواهند داشت و تا جامعه ای به بلوغ فرهنگی و
اخلاقی نرسیده باشد، امکان برنامه ریزی برای برگزاری مراسمی زیبا و دل انگیز و
سرشار از عاطفه و مهر را نخواهد داشت. با یک نگاه جامعه شناسانه به ادوار
تاریخ ایران درمی یابیم که پایه گذاری جشن نوروز به عنوان عیدی ملی در دوران
شکوفایی و اعتلای تاریخ ایران بوده است. هر چند به دلیل کمبود منابع تاریخی و بُعد
زمان سرگذشت این عید در هاله ای از افسانه و اسطوره پیچیده شده باشد. باز مرور
تاریخ ایران نشان می دهد که هر زمان بیگانگان بر این سرزمین کهن چیره گشته اند
و دل و دماغ از مردم گرفته اند، اولین تأثیر آن در کم رنگ شدن شادی ها و جشنهای
مردم بروز کرده است.
عید نوروز عید پاس داشت نعمت های آفریدگار به مردم و جشن دوستی و هم دلی
و بیداری است. مردم ایران از گذشته های بسیار دور هر سال، شروع بهار را که
تحفه ی گران سنگ طبیعت به آنان است با شکوه جشن می گیرند و آن را مقدمه ی
تلاش و فعالیت در طول سال قرار می دهند. نوروزتان مبارک.