ششمین آفتاب:

امام جعفر بن محمد الصادق(ع)،ششمین پیشوای شیعیان، در سال ۸۰ یا ۸۳ هجری در زمان خلافت

عبدالملک بن مروان در مدینه به دنیا آمد. امام چهارده سال از عمر خود را تحت ارشاد و هدایت پدر

بزرگش، امام سجاد (ع) گذراند و با اسرارامامت آشنایی یافت.

هم زمان با رحلت امام زین العابدین علیه السلام، امام صادق (ع)  وارد آغاز دوره ی جوانی گردید و حدود

بیست و سه سال دیگر از عمرش را نیز با پدر بزرگوارش امام باقر (ع) سپری نمود. در این دوران امام بیش

از پیش در جریان فعالیت های پدرش در راستای هدایت شیعیان و امت اسلامی قرار گرفت و خود نیز در

آن ها شرکت کرد.

چون امام پنجم (ع) رحلت کرد، امام صادق (ع) سی و چهار یا سی و هفت ساله بود. اراده ی الهی بر

آن قرار گرفته بود که وی حداقل بیست و هشت سال پیشوایی شیعیان را در اختیار داشته باشد. امام

صادق (ع) به لحاظ دانش و تقوا شهرتی سزاوار داشت. یعقوبی می نویسد: دانشمدان زمان وقتی

سخنی را از آن حضرت روایت می کردند، می گفتند: عالم فاضلی به ما اطلاع داد. شهرستانی از امام

صادق (ع) چنین سخن می گوید: دانش و آگاهی او در فرهنگ و مذهب فوق العاده زیاد بود. او اطلاعات

کاملی از مسائل فلسفی داشت و از پرهیزکاری عظیمی برخوردار بود و کاملاً از شهوات و هوس رانی ها

پرهیز داشت...

سالروز شهادت این امام همام تسلیت باد